❤️innerlijke criticus...wat heb je ik je lang bij me gedragen en wat was ik je zat.... maar oooh.... wat heb ik je verkeerd begrepen❤️
Die stem in het hoofd; "je bent niet goed genoeg" ," jij kunt het toch niet", "begin er maar niet aan"
Altijd.... je hele leven lang... was er continue die stem die ervoor zorgde dat je hard, heel erg hard je best deed.
In ruil voor liefde, erkenning en gewoon erbij horen. Maar hoe hard je ook je best deed, het veranderde nooit. Sterker nog; toen je ouder werd en nog meer mensen leerde kennen deed je nog meer je best.
Uitputting, geen rust, weinig levensenergie... het vrat je op.
en dan tijdens de opstelling is die daar ineens; jouw innerlijke criticus.
en wat liet die jou zien?
Je was niet het eerste kind van jouw ouders... vóór jou was er een miskraam.
Jij als tweede kind van jouw gezin van herkomst droeg onbewust de dood van jouw oudere zus.
Het continue gevoel van moeten compenseren, jij die als "oudste" meer dan oververantwoordelijk was.
maar hey.... jij bent ook het kleine zusje...en jij bent helemaal goed zoals jij bent.
Jij bent zo dapper geweest om je innerlijke criticus aan te kijken, en daadwerkelijk te zien wat er al die tijd zich in jou heeft afgespeeld.
Het systeem bestaat door Binding; iedereen hoort erbij....óók wanneer er een miskraam is geweest. Deze ziel is onderdeel van jouwfamiliesysteem.
Wanneer er wordt buitengesloten, of er wordt niet over gesproken dan zal later in de lijn dit alsnog zichtbaar willen worden.
In dit geval door middel van het sterke gevoel "ik ben niet goed genoeg"
JA... jij bent juist WEL goed genoeg, en je hoeft niet het ongeboren leven van jouw zus te compenseren.
....JIJ bent goed genoeg...
Jouw oudere zus wilde "slechts" gezien worden er erbij horen.
❤️DANK lieve criticus voor jouw vasthoudendheid
❤️"𝒊𝒌 𝒛𝒊𝒆 𝒅𝒆 𝒓𝒐𝒅𝒆 𝒅𝒓𝒂𝒂𝒅 𝒂𝒍"❤️
Hoe het voorouderlijk trauma uit het VERLEDEN jou in het NU iets probeert duidelijk te maken.
Systemisch werk maakt zichtbaar wat er in vorige generaties aan onverwerkt verdriet heeft gelegen; gebeurtenissen die diepe wonden in de ziel hebben gekerfd en die zó pijnlijk waren dat er niet meer over gesproken mocht worden, geen gevoelens. De enige oplossing die men destijds dacht als de beste uitkomst ; "diegene uitsluiten, verbannen en alleen nog maar slecht over diegene praten.
Dat gaat generaties door en zorgt dat het "verhaal zijn eigen leven gaat leiden". En dan... ergens in de lijn kom jij...
en jij hebt buitensporig veel last van jouw 𝐢𝐧𝐧𝐞𝐫𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞 𝐜𝐫𝐢𝐭𝐢𝐜𝐮𝐬.
Want die zegt continue ; "had je niet een betere keuze kunnen maken?" "je had beter dit kunnen doen" , "wat een belachelijke keuze" "weet je het wel zeker? "
Wat nou als jouw Innerlijke criticus jou iets wil zeggen? Dat er "eindelijk" gevoeld mag worden hoe
Ｄｅ Ｋｅｕｚｅ
is geweest voor een aantal generaties voor jou? dat die keuze destijds gemaakt is vanuit de grootste vorm van liefde? en dat die keuze enorme gevolgen heeft gehad?
JIJ kon op deze plek staan om te voelen wat jouw voorouder heeft gevoeld, welke offer zij heeft moeten brengen... JIJ kon dit stuk erkennen in haar en daarmee ook zien hoe dit gevormd werd in jouw lijn.
JIJ zag de rode draad van oorsprong tot aan nu ...
En met deze waarneming wordt alles in een ander licht gezet.... een innerlijk weten, een gevoel van rust en een gevoel van dankbaarheid.... Want die innerlijke criticus die was er niet om jou het leven zuur te maken... het wilde iets zichtbaar maken.
en dat is gelukt ❤️
Binnenkort komt er weer een nieuwe verdiepingsochtend met de Innerlijke Criticus. Wil je erbij zijn, stuur me dan even een berichtje dan houd ik je als eerste op de hoogte.
Liefs Daina